يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ لَا يَحْزُنْكَ الَّذِينَ يُسَارِعُونَ فِي الْكُفْرِ مِنَ الَّذِينَ قَالُوا آَمَنَّا بِأَفْوَاهِهِمْ وَلَمْ تُؤْمِنْ قُلُوبُهُمْ وَمِنَ الَّذِينَ هَادُوا سَمَّاعُونَ لِلْكَذِبِ سَمَّاعُونَ لِقَوْمٍ آَخَرِينَ لَمْ يَأْتُوكَ يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ مِنْ بَعْدِ مَوَاضِعِهِ يَقُولُونَ إِنْ أُوتِيتُمْ هَذَا فَخُذُوهُ وَإِنْ لَمْ تُؤْتَوْهُ فَاحْذَرُوا وَمَنْ يُرِدِ اللَّهُ فِتْنَتَهُ فَلَنْ تَمْلِكَ لَهُ مِنَ اللَّهِ شَيْئًا أُولَئِكَ الَّذِينَ لَمْ يُرِدِ اللَّهُ أَنْ يُطَهِّرَ قُلُوبَهُمْ لَهُمْ فِي الدُّنْيَا خِزْيٌ وَلَهُمْ فِي الْآَخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيمٌ ( 41 ) اى پيامبر ، كساني كه در كفر شتاب مىورزند ، تو را غمگين نسازند [ چه ] از آنان كه با زبان خود گفتند : « ايمان آورديم » ، وحال آنكه دلهايشان ايمان نياورده بود ، و [ چه ] از يهوديان : [ آنان ] كه [ به سخنان تو ] گوش مىسپارند [ تا بهانه‌اى ] براي تكذيب [ تو بيابند ] ، وبراي گروهى ديگر كه [ خود ] نزد تو نيامده‌اند ، خبرچينى [ جاسوسى ] مىكنند ، كلمات را از جاهاى خود دگرگون مىكنند [ و ] مىگويند : « اگر اين [ حكم ] به شما داده شد ، آن را بپذيريد ، واگر آن به شما داده نشد ، پس دورى كنيد . » وهر كه را خدا بخواهد به فتنه درافكند ، هرگز در برابر خدا براي أو از دست تو چيزى بر نمىآيد . اينانند كه خدا نخواسته دلهايشان را پاك گرداند . در دنيا براي آنان رسوايى ، ودر آخرت عذابي بزرگ خواهد بود . ( 41 )